مسابقه          مسابقه          مسابقه         مسابقه   

با سلام خدمت همه دوستان و همشهریان عزیز آزادواری

به مناسبت فرارسیدن بهار مسابقه عکاسی و خاطره نویسی از روستا برای همه دوستان بر گزار می گردد از همه دوستان دعوت می شود که در این مسابقه شرکت کنند.

عکس های خود را با فرمت jpeg برای ما ارسال کنید .عکس ها و مطالب ارسالی باید دارای مشخصات شخصی و یا شماره تماس و یا آدرس پستی باشد  تا در صورت برنده شدن در مسابقه برای تحویل جوایز مشکلی وجود نداشته باشد .شما می توانید عکس ها  و مطالب خود را از طریق ایمیل وبلاگ weblogazadvar@gmail.com

ارسال کنید و یا از طریق عضویت در وبلاگ اقدام کنید .

 به آثار برگزیده شما دوستان جوایزی از طرف مدیریت وبلاگ اهدا خواهد شد .

معرفی آئین اسب چوبی سبزوار اولین اثر ثبتی در میراث معنوی خراسان رضوی

 آئین اسب چوبی که همراه با آواهای محلی برگزار می شود یکی از مراسم آئینی مرسوم در سبزوار است که قدمتی بیش از هزار سال دارد این آئین همزمان با ایام دهه مبارک فجر 1388 به عنوان اولین اثر در ردیف میراث معنوی استان...

---

موسیقی خراسان

آداب و رسوم نوروزی روستای آزادوار مربوط به سه روز قبل از عید  با مراسم  تبریک سال نو تا  سیزدهمین روز سال ادامه داشته است.در روزهای میانی صرف دید و بازدید های فامیلی می شده است.

درروز های عید مردم روستا به محلی  از روستا  می رفته اند . درآن محل مردان به ورزش های مختلف از جمله کشتی ،کبدی، تیله بازی ، و رقص چوب بازی می پرداخته اند و زنان نیز در محیطی که دور از چشم مردان نامحرم بوده است ، به نوبه خود به رقص و بازی های محلی مشغول می شده اند.خواندن ترانه های محلی و بازی ها باعث نشاط در اهالی روستا می گشته که مفصل ترین این مراسم در روز سیزدهم فروردین بوده است که به غیر از روز سیزده بدر مراسم و بازی های محلی در دیگر روزها متأسفانه از بین رفته است . در حال حاضر مردم روستا در روز سیزده بدر همچون مردم دیگر نقاط کشور به دامان طبیعت رفته و به کوه ها و دشت های اطراف روستا برای تفریح می روند.

تولید گوشت قرمز جزءصفات مهم اقتصادی در پرورش نشخوار کنندگان به حساب می آید . بیشترین بخش از درآمد حاصل از پرورش گوسفند به تولید گوشت برمی گردد . بالا بودن نسبت زایش در میش ها باعث استحصال بیشتر گوشت در گوسفندداری ها شده که این امر نیز دال بر اهمیت باروری در گوسفند است.

نوروز تجدید خاطره بزرگی است: خاطره خویشاوندی انسان با طبیعت. هر سال آن فرزند فراموشکار که، سرگرم کارهای مصنوعی و ساخته‌های پیچیده خود، مادر خویش را از یاد می‌برد، با یادآوری وسوسه‌آمیز نوروز به دامن وی باز می‌گردد و با او، این بازگشت و تجدید دیدار را جشن می‌گیرد. فرزند در دامن مادر، خود را باز می‌یابد و مادر، در کنار فرزند و چهره‌اش از شادی می‌شکفد اشک شوق می‌بارد فریادهای شادی می‌کشد، جوان می‌شود، حیات دوباره می‌گیرد. با دیدار یوسفش بینا و بیدار می‌شود.

و امّا اسلام؛ کدام اسلام؟ کدام روشنفکری است که از جامعه‏ی اسلامی برخاسته باشد و با حداقل شناختی که طبیعتاً از اسلام دارد، نتواند میان اسلام به عنوان مذهبی حاکم در تاریخ، و اسلام به عنوان مذهبی محکوم و قربانی و شهید در همین تاریخ، تمییز دهد و به راستی باور کرده باشد که خلافت اموی و عباسی و سلطنت‏های وابسته یا وارث آن، ادامه‏ی راستین رسالت پیامبر است؟ چنین باوری چنان ساده‏لوحانه است که باید در میان عوامی که قربانی قرن‏ها توطئه‏ی تبلیغاتی دستگاه‏های جباران، که به نام اسلام، مردم را به تسلیم می‏خواندند، جست؛

مراسم سال نو ماه نو مبارک

دو یا سه روز به عید جوونهای ده به درب خونه ها رفته و بیت می خواندند

بچه ها پس از هر بیت ، بیت خوان می گفتن

سال نو ماه نو     ******  نوروزک مبارک باد

تحقیق و مطالعه روی محصولات ارگانیک همچنان ادامه دارد و از طرف دیگر در بسیاری از موارد این محصولات به تولید کارخانه ای و انبوه رسیده اند از آن جمله می توان به محصولات ارگانیک مثل نان و بسکویت اشاره نمود.

تاريخ در متنش و در روحش هميشه گذشته را نشان مي‏داده (تاريخ يعنى گذشته)؛ در صورتى که اين اصطلاح يک اصطلاح انقلابى است: نگاهى به تاريخ فردا. بنابراين معلوم مي‏شود که امروز دنيا متوجه شده که بايد تاريخ فردا را هم نگاشت، يا لااقل درباره تاريخ فردا انديشيد، در صورتى که اين انديشه را بايد از پيش مي‏داشتيم و تاريخ را به‌عنوان يک علم اصيل نگاه نمي‏کرديم؛ در اين صورت تاريخ به‌ميزانى ارزش خواهد داشت که تاريخ فردا را بنگاريم. اگر تاريخ به ما کمک نکند که فردا را بشناسيم يا لااقل انسان امروز را يا انسانى را که در حال پيدايش است، به هيچ دردى نخواهد خورد؛ براى اينکه همه علوم بايد لااقل به‌کار شناختن انسان و زندگى انسان، آينده و ايدئال انسان امروز و انسان فردا بخورد. شناختن انسان گذشته بايد مقدمه‏اى باشد براى شناختن خودمان و آينده‏‌مان.