|
گویش آزادواری
|
|
گویش آزادواری
|
معادل فارسی
|
|
اُوسَنَه
|
افسانه
|
|
اَفْتوُ
|
آفتاب
|
|
اَزْ هَمْ بِدَرْ رِفْتَن
|
کنایه از عصبانی شدن و معادل آن از کوره در رفتن
|
|
اَشكينَه
|
غذای آبکی
|
|
اَريشتَه
|
رشته (رشته آش)
|
|
اَستا
|
استاد
|
|
اِيْنَهَ
|
آینه
|
|
اِيشَنَه
|
آشیانه
|
|
اَلْخَلِقْ
|
کت بلند
|
|
اَلْهوْ
|
شور(آتش)
|
|
اُو
|
آب
|
|
اَسْتیخون
|
استخوان
|
|
اَجیر
|
هوشیار
|
|
اَماد
|
آمدن
|
|
اَدَم
|
آدم
|
|
اوقذَر
|
اندازه
|
|
بِیْنيج
|
گهواره
|
|
بِراسْت
|
راست می گویی
|
|
بی بی
|
مادر بزرگ
|
|
بابا کُلون
|
پدر بزرگ
|
|
باد خوردن
|
تاب خوردن
|
|
بِدَر کردن
|
بیرون کردن
|
|
نویسنده: داود
׀ تاریخ: سهشنبه 13 اردیبهشت 1390
׀ موضوع: [Post_Cat_Title] ׀
|
|
منوی اصلی