نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت؟ . . .

 نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد؟

ولی بسیارمشتاقم،                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      

که از خاک گلویم سوتکی سازد.

گلویم سوتکی باشد به دست کودکی گستاخ و بازیگوش

و  او یکریز و پی در پی ،

دم گرم خوشش را بر گلویم سخت بفشارد،

و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد.

بدین سان بشکند در من،

سکوت مرگبارم را.

برگرفته از کتاب دفترهای سبز شهید دکتر علی شریعتی