سید حسن غزنوی از شاعران درباری محسوب می‌شود که سلاطین، صدور و رجال زیادی را مدح کرده است؛ شخصیت هایی مثل بهرام شاه غزنوی و پسرش جلال الدوله ، سلطان سنجر ، سلطان محمود و سلیمان‌شاه سلجوقی ، عبدالحمید وزیر و ابوالقاسم زید بن حسن ، نقیب نیشابور، مورد مدح وی قرار گرفته‌اند. با وجود این، همه تذکره نویسان او را به پاکی اخلاق، زهد، دین‌داری و دانش ستوده‌اند. (دائرةالمعارف تشیّع، 9/457) تنها اثر باقی مانده از سید حسن، دیوان شعری است که نزدیک به پنج هزار بیت شعر دارد و بسیاری از اصطلاحات علومی مثل فلسفه و نجوم در آن دیده می‌شود.(همان‌جا ) این دیوان که نسخه خطی آن در کتابخانه مدرسه سپهسالار تهران و کتابخانه آستان قدس رضوی موجود می‌باشد، با مقدمه و تصحیح استاد سید محمد تقی مدرس رضوی ، در سال 1328ش. توسط دانشگاه تهران به چاپ رسیده است.

منبع : سایت دانشنامه سادات