مرد اوستا ، زن قابله

تا اواخر سال 1357، مردانی کار کشته و جسور و با تجربه عملی .

زنانی زحمت کش و مهربان و با روحیه از دوران رنج و زحمت .

تعدادشان انگشت شمار بود، که در هر دیار و آبادی به کارهای امداد گری ، هنری و سلمانی و هزار کار دیگر ....مشغول بودند .

مثلا مرد قلعه ما ، دندان می کشید، آمپول می زد، بچه ختنه می کرد ،آشپز محله بود ،مردم را برای جشن عروسی خبر می کرد (یعنی دعوت ) ، اگر هم عذا بود ، باز تک تک مردم را خبر می کرد . در مجالس هم به مهمان ها غذا می داد، سفره را پهن و جمع می کرد . خلاصه زن مهربان هم با مرد کارکشته در تمام مجالس کمک هم بودند . زن مهربان مامایی می کرد، زن های مریض را دوای خانگی می داد، بچه های کوچک را درمان می کرد ،آرایشگر هم بود ،در مراسم مردم را خبر می کرد و در جشن ها جلو درب حیاط اسفند دود می کرد .

استفاده از این مطالب فقط با ذکر منبع مجاز می باشد .

 

نویسنده : غلام حلاجیان


نویسنده: azadvar ׀ تاریخ: چهارشنبه 21 دی 1390 ׀ موضوع: [Post_Cat_Title] ׀ ارسال نظر(2)

تمامی حقوق برای سایت روستای آزادوار محفوظ است. انتشار مطالب با ذکر منبع بلامانع است

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید