به گفته فردوسی:

برآمد به سنگ گران سنگ خرد                                    هم آن و هم این سنگ گردید خرد
 فروغی پدید آمد از هر دو سنگ                                   دل سنگ گشت از فروغ آذرنگ
 جهاندار پیش جهان آفرین                                           نیایش همی كرد و خواند آفرین
 كه او را فروغی چنین هدیه داد                                    همین آتش آنگاه قبیله نهاد
 یكی جشن كرد آنشب و باده خورد                               "سده" نام آن جشن فرخنده كرد

نویسنده: azadvar ׀ تاریخ: پنج‌شنبه 05 بهمن 1391 ׀ موضوع: [Post_Cat_Title] ׀ ارسال نظر(1)

تمامی حقوق برای سایت روستای آزادوار محفوظ است. انتشار مطالب با ذکر منبع بلامانع است

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید